HomeArticles Posted by Δημήτρης Καλαμπαλίκης

Author: Δημήτρης Καλαμπαλίκης

Η ελληνική οικονομία πορεύεται σε ένα εξαιρετικά αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον που έρχεται μάλιστα αμέσως μετά την περιπέτεια της πανδημίας, τον επίμονο πληθωρισμό και την αναστάτωση στις διεθνείς αλυσίδες αξίας. Παρά ταύτα η οικονομία μας έδειξε αξιοσημείωτες αντοχές και ανέκαμψε δυναμικά μετά την πανδημία, νωρίτερα μάλιστα από ότι αναμενόταν. Τούτο γιατί συνεχίστηκαν οι αλλαγές σε μία σειρά πεδίων πολιτικής κυρίως για τη διαμόρφωση ενός φιλικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Αλλά και διότι κινητοποιήθηκαν αυξημένοι χρηματοδοτικοί πόροι για την ενίσχυση των επιχειρήσεων και την στήριξη της απασχόλησης.

Ο Γάλλος Ζαν Μονέτ, οραματιστής της ευρωπαϊκής ενοποίησης και συντάκτης του περίφημου σχεδίου Σουμάν, έλεγε πως η Ευρώπη σφυρηλατείται στις κρίσεις της. Πραγματικά η κρίση της πανδημίας οδήγησε την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια μοναδική «χαμιλτονιανή» στιγμή καθώς η δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας συνιστά μια θαρραλέα κίνηση αμοιβαιοποίησης του χρέους.

Το 2022 που μόλις ξεκινά είναι μια κρίσιμη χρονιά για τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Αντιμέτωπες με τη διαχείριση της συνεχιζόμενης πανδημίας, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναζητούν την ισορροπία ανάμεσα στην αναγκαιότητα της άμεσης στήριξης των επιχειρήσεων και των εργαζομένων και του μεσο-μακροπρόθεσμου παραγωγικού μετασχηματισμού της ευρωπαϊκής οικονομίας. Το πρώτο επιβάλλει την προώθηση ευρείας κλίμακας μέτρων κρατικών ενισχύσεων. Το δεύτερο απαιτεί φιλόδοξες στρατηγικές προσαρμογής στις νέες προκλήσεις (κλιματική κρίση, ψηφιοποίηση κ.ά.)

Το κινεζικό ωροσκόπιο υποδέχεται τη χρονιά τη χρονιά του τίγρη του νερού, ζώδιο που συμβολίζει την ανθεκτικότητα αλλά και τις μεγάλες αλλαγές. Πρόκειται πραγματικά για ταιριαστό συμβολισμό για τη νέα χρονιά που κάνει τα πρώτα της βήματα.

Το 2022 είναι έτος υψηλών προσδοκιών και ταυτόχρονα αυξημένων απαιτήσεων. Προσδοκίες που καλλιεργούνται στη βάση της δυναμικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας που ήδη καταγράφεται καθώς και των σημαντικών διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων που αναμένεται να αρχίσουν να ενισχύουν την αναπτυξιακή της προοπτική στους επόμενους μήνες.

Ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2021 σηματοδοτεί επίσης τα τριάντα πέντε χρόνια από την ανάπτυξη των Διαρθρωτικών Ταμείων. Η συμμετοχή της χώρας μας, αλλά και της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αποτέλεσε αιτία για την ανάπτυξη της Πολιτικής συνοχής προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανταποκριθεί στην πρόκληση της ενσωμάτωσης χωρών με σημαντική αναπτυξιακή υστέρηση. Η Πολιτική Συνοχής σύντομα εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον καθοριστικές ευρωπαϊκές πολιτικές για την πραγματοποίηση του οράματος για τη δημιουργία ενός κοινού γεωγραφικού χώρου ευημερίας και προόδου για το σύνολο των πολιτών των ευρωπαϊκών περιφερειών. Σε ό,τι μας αφορά, περιττεύει να επισημάνουμε τα απολύτως θετικά αποτελέσματα της Πολιτικής Συνοχής στην ανάπτυξη της οικονομίας και τη σύγκλιση των περιφερειών μας με τις ευρωπαϊκές.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνιστούν το βασικό κύτταρο ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας. Απασχολώντας δύο στους τρεις εργαζόμενους, οι πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν φορέα καινοτομίας και κρίσιμο κρίκο στις αλυσίδες αξίας. Η ανταπόκριση των ευρωπαϊκών οικονομιών στη διπλή πρόκληση της «πράσινης» και ψηφιακής μετάβασης θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από την ικανότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων να προσαρμοστούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις, αλλά και τις ευκαιρίες, του ταχύτατα μεταβαλλόμενου οικονομικού και τεχνολογικού περιβάλλοντος.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης συνιστούν ευθεία απειλή για το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Οι φυσικές καταστροφές που αντιμετώπισε πρόσφατα η χώρα μας εισάγουν πιεστικά στη δημόσια συζήτηση τα συνδεόμενα ζητήματα της επαρκούς προετοιμασίας, της αποτελεσματικής διαχείρισης/αντιμετώπισης και της ταχείας και ορθής αποκατάστασης των ζημιών.

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση της ταχείας ανάκαμψης μετά την αναγκαστική επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας που επέφερε η πανδημία, αλλά και της διπλής προσαρμογής στο νέο διαμορφούμενο περιβάλλον που διαμορφώνουν κύρια η κλιματική κρίση και οι τεχνολογικές εξελίξεις.

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί ένα πεδίο οικονομικής δραστηριότητας στο οποίο θα κριθεί η δυνατότητα των επόμενων γενεών να ζήσουν σε βιώσιμες και ευημερούσες περιοχές, αλλά και μεσοπρόθεσμα η δυνατότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών να ανακάμψουν μετά την περιπέτεια της πανδημίας. Διόλου τυχαία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσφατα υιοθέτησε ένα πακέτο φιλόδοξων προτάσεων προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά 55% έως το 2030.

Μετάβαση στο περιεχόμενο